Column: Brief aan mezelf

3

Ik ben al minstens een week in mijn hoofd bezig met deze column, hij is vrij persoonlijk, en ik vind het spannend om hem te delen met jullie, maar het is wel een onderwerp wat ik belangrijk vind dat het besproken wordt, en ik zal het er ook nog wel vaker over gaan hebben. Ik heb een brief geschreven aan mijn jongere zelf, ergens op de middelbare school.

Aan dat eenzame kind,

Ik zou je een knuffel willen geven. Mijn arm om je schouder willen leggen, en naast je gaan staan. Je zeggen dat ik nergens heen zal gaan, en dat je op mij mag leunen.

Ik zou je vertellen dat ik weet hoe je je voelt. Ik ken de lange fietstochten naar school, waarvan je weet dat je op je kop krijgt omdat je je huiswerk niet hebt gemaakt. Dat je slechte cijfers gaat halen, omdat je de woordjes echt je hoofd niet in kreeg. Niet omdat je niet wil, maar omdat het gewoon niet lukt. Dat je wel de tekst leest, maar vijf minuten later niet meer weet wat je hebt gelezen. Ik snap het.

Weer naar huis fietsen, met als enige lichtpuntje die computer met games, films en series. Alles om maar even afgeleid te zijn, om je hoofd even stil te zitten, om even adem te kunnen halen. Even geen last van dat gevoel van ademhalen met een olifant op je borstkas, dat je de hele dag met je meezeult. Even absolute controle.

Geloof me, er zijn meer mensen die weten hoe het is om achter hun rug om uitgelachen te worden. Die ook niet goed weten wat ze in gesprekken moeten zeggen. Er is niets mis met jou, je hebt alleen een extra duwtje in de rug nodig. Het komt goed, je kan er wat aan doen. Niet iedere dag zal makkelijk zijn, maar uiteindelijk wordt het beter dan het was.

Ik zou je graag willen laten zien dat je het niet alleen hoeft te doen. Je mag best laten zien dat het niet zo lekker gaat, dat is niet erg. Je hoeft je somberheid niet te verbergen om je ouders, broertje en vrienden te beschermen. Als jij er niet meer bent, kan je ook niet voor anderen zorgen.

Het breekt mijn hart om te weten dat jij oprecht je positieve kanten niet ziet. Je humor, je doorzettingsvermogen, je overlevingskracht. Hoe bijzonder je bent, en wat je betekent voor je omgeving. Ik zou willen dat jij jezelf ziet zoals ik je zie.

Je ben niet lui, dom of gek. Je doet meer dan genoeg je best, en je bent verbazingwekkend gemotiveerd als je je bedenkt dat het niet lukt wat je wil. Iedere dag is frustrerend, gekmakend en vreet energie, maar je bent er iedere dag, op tijd.

Weet dat ik vind dat je alles prima hebt gedaan. Ik heb zo veel respect voor jou dat je iedere dag op tijd op school bent, ook al weet je dat je die dag alleen maar aan het uitzitten bent, en dat er niet zo veel te halen is. Ik vind je zo knap dat je zelf aangeeft dat er iets is, en dat je er ook iets aan wilt doen, en ik ben ontzettend dankbaar voor je levenskracht en doorzettingsvermogen.

Dank je wel,

Rens

Geschiedenisgek, seriefanaat, filmfan en boekenwurm.

Discussion3 reacties

Laat een reactie na:

CommentLuv badge