Boek: The Well of Ascension (Mistborn #2)

0

Mistborn The Well of Ascension by Brandon Sanderson

Het vervolg op één van mijn favoriete boeken van één van mijn favoriete schrijvers. Ik ben direct na dit het vorige boek doorgegaan in dit boek, ik ben snel naar de American Book Centre hier in de stad gegaan, want ik moest verder. En oh, wat een boek was dit weer, heerlijk. Alle 796 pagina’s in één adem uitgelezen.

Ik heb het boek in het Engels gelezen, ik verwijs zelf naar de Engelse termen, omdat ik de Nederlandse niet ken. Voor het leesgemak is de samenvatting hieronder wel in het Nederlands.

Vin, het straatschoffie dat een van de krachtigste Nevelmensen van het land werd, en Elend, de door idealen gedreven edelman die van haar houdt, deden wat iedereen onmogelijk achtte: een halfgod ten val brengen wiens heerschappij duizend jaren voortduurde. Nu moeten ze een nieuwe samenleving bouwen op de puinhopen van het oude rijk. De stappen daartoe zijn pas net gezet als ze door verschillende legers worden aangevallen. In de wanhoop die daarop volgt, richtten ze zich op een eeuwenoude legende over een geheimzinnige bron, de zogeheten Bron der Verheffing. Zelfs als de legende op feiten is gebaseerd, is er niemand die weet waar de bron, of de kracht die daarin schuilt zich bevindt. Om de nasleep van de strijd met de Opperheer en de nieuwe dreigingen te overleven, zullen Vin en Elend de bron móéten vinden…

En door..

Ik heb dit boek direct na Mistborn: The Final Empire gelezen, omdat ik niet kon stoppen met lezen. Dit boek heeft het lastig qua verhaal, de grote bad guy is in het vorige boek verslagen, de overheid is nu in handen van de hoofdpersonen, en nu? Nou, nu komen er aasgieren die azen op de meest machtige stad van het land, én de grote metaalhoeveelheden die daar zouden liggen. Enkele legers marcheren naar Luthadel, en dat zorgt voor een soort schaakspel.

Dit boek moet het zonder de charismatische Kelsier doen, maar dat is voor het verhaal wel mooi. Het charisma is ook ruim te vinden in Elend, maar de zelfverzekerdheid en bravoure van Kelsier niet, en dat maakt de relatie tussen Elend als vorst en de rest van de stad moeizaam. Elend is een dromer, een idealist, en veel van zijn ideeën zijn mooi, maar ook schadelijk voor zijn eigen positie. Op zich is dat niet eens zo’n probleem, maar wel als je een nieuwe staat bent met vijandige legers buiten je stadsmuren, wachtend op een foutje van jou.

Ik vond dit boek over het algemeen leuker, omdat ik hou van dat soort filosofische en maatschappelijke vragen, en dat nu mooi in het thema paste. Ook vond ik het leuk om te lezen hoe er naar een nieuwe balans gezocht wordt in de stad, zonder Lord Ruler, in de groep, zonder Kelsier, en in de relatie tussen Vin en Elend, als gelijkwaardige mensen. Het kaart vooroordelen aan en hoe moeilijk het is om die omver te werpen, maar het blijft wel een verhaal zonder idealistisch te worden. Ik merkte nergens een vervelend moreel toontje, en alle diepere thema’s paste mooi bij de personages en in het verhaal.

4 uur Cup-A-Soup, dat zouden meer boeken moeten doen

Het boek zakt wel in in het midden. Er ontstaat een balans tussen de legers, waar niemand doorheen wil breken, en er gebeurt wel wat, maar de spanning verdwijnt even. Dit is niet extreem vervelend, omdat het hier is dat we meer te weten komen over de Lord Ruler en de Well of Ascension waar duizend jaar geleden de gebeurtenis heeft plaatsgevonden die de hele wereld in as heeft doen hullen. Langzaam komen we meer te weten over die tijd, en dat heeft mooie parallellen met het heden.

Wat ik één van de leukste stukken vind aan het boek, is dat het magiesysteem, zoals dat in het eerste boek uitgebreid wordt geïntroduceerd, uitgebreid wordt. We leren nieuwe metalen kennen met nieuwe toepassingen, en zo wordt het magiesysteem een soort wetenschap, en komen er nieuwe interessante en spannende mogelijkheden bij.

Vin’s interacties met OreSeur vond ik minder boeiend, en stug en vervelend. Dat was op zich ook wel een beetje de bedoeling omdat OreSeur zijn/haar(?) doel kwijt is, en niet meer overheerst wordt door de Lord Ruler. En het boek zakt qua tempo wat in, wat jammer is. Verder vind ik het een erg goed boek.

Titel: The Well of Ascension – De Bron der Verheffing
Auteur: Brandon Sanderson
Serie: Mistborn #2
Genre: Fantasy
796 pagina’s

  • Plot
    8
  • Personages
    9
  • Setting/World
    9
  • Schrijfstijl
    10
  • Gebruikers Ratings: (0 Stemmen)
    0
    Your Rating:
Summary

Dit boek is fantastisch in balans (op het tempo in het midden na) voor een boek dat gaat over het hervinden van balans. Het voelt anders, maar toch hetzelfde, en na de sneltrein van het eerste boek is er nu tijd voor meer diepgang.

90%
90
Geniaal

Geschiedenisgek, seriefanaat, filmfan en boekenwurm.

Laat een reactie na:

CommentLuv badge