Het is stil – Kun je de krekels al horen fluiten? – En daar heb ik een reden voor

8

Jullie hebben denk ik wel gemerkt dat het al best lang heel erg stil is op Boekenwurmen. 
En dat spijt mij heel erg. 
En dat heb ik vaker gezegd – I know -, maar dit was wel een hele lange tijd. 

Maar! 
Maaaaaaaar! 

Maar (hopelijk!) vanaf vandaag komen er meer blogjes online. Niet veel, maar in alle tijd die ik heb probeer ik zoveel mogelijk blogjes te typen en te lezen. 

Zoals jullie denk ik wel weten, zijn de scholen deze maand weer begonnen. Zo ook voor mij, en ik heb nu al een slechte start gemaakt. Laat me je vertellen waarom. 

Vorig jaar was ik een klein, miezerig bruggertje. 
Toendertijds zat ik op mavo/havo, maar er waren nog geen 4 maanden voorbij, of ik merkte al meteen dat ik me niet prettig voelde op school. 
Ik neem mijn werk heel serieus, en ik studeer hard voor school. Elke dag. 
En dat is soms best vermoeiend.
En wat ook vermoeiend is, is dat mijn klasgenoten me niet begrepen. 
Letterlijk meer dan drie kwart van mijn klas ging naar mavo, en dat is toch een hoop. En dat vertelt ook meteen waarom ik in de eerste helft van het jaar geen vrienden had. Niemand gaf een barst om school, en deed niets. Ik deed daarentegen meer dan nodig was. Tja, daar zit een verschil in. 
En daarom vroegen mijn ouders nog voor de Kerstvakantie of het niet verstandiger was om naar de andere locatie te gaan. Mijn leraren begrepen me niet, dus dat was heel moeilijk. Het was een zware tijd voor me, maar daarna kwam ik tot de ontdekking dat meisjes veel aardiger zijn dan jongens. Dus mijn vrienden werden de meisjes, en ik had het voor het eerst gezellig. (Dat was iets over de helft van het schooljaar.)
Als ik wilde bewijzen dat ik naar een havo/vwo school kon, moest ik van mijn mentor heel veel negens en tienen halen. 
En dat heb ik ook gedaan. Ik heb keihard geleerd, me nog beter geconcentreerd, en uiteindelijk lukte het. Toen begrepen mijn leraren me pas echt, en snapten ze me. Zelfs mijn klasgenoten snapten me toen. 
Ik liep mee bij twee scholen waar ik naar toe wilde, en uiteindelijk ben ik niet naar de havo/vwo-locatie van de school waar ik toen op zat gegaan, maar naar een heel andere school. Daar voelde ik me het meest prettig. 
Toen, de laatste week van het schooljaar, kreeg ik mijn advies. Ik wist het natuurlijk al – ik wist dat het havo zou worden, dat was logisch. 
Maar toen er op mijn rapport stond: ‘Advies: vwo 2′, had ik geen idee wat me overkwam. Ik was gewoon door naar atheneum 2! Ik was superblij, maar destijds wist ik nog niet de gevolgen ervan. 

Nu, een paar weken later, weet ik dat wel. 
En ik heb het écht druk. 
Maar de lessen zijn zó anders, zó veel beter. Ik voel me echt op mijn niveau! En ik had na een week al vrienden, hoe tof is dat? Dat vond ik nog het leukst! 
Maar alles, echt alles, gaat zoveel sneller dan vorig jaar. Vooral wiskunde en Frans. Wiskunde is niet mijn sterkste vak, en nu al helemaal niet. Doordat het vorig jaar veel makkelijker was en langzamer ging, had ik de tijd om het te snappen. Nu gaat alles echt tienkeer zo supersonisch snel, waardoor ik het moeilijk kan bijhouden en echt mijn uiterste best moet doen om het te volgen. 
En ik heb heel veel andere methodes, en het voelt nog heel raar. Maar ik denk dat ik hiervan er allemaal wel uit zal komen, maar dat heeft tijd nodig.
Dus nu heb ik echt heel weinig tijd om te bloggen. 

Als ik thuiskom, ga ik meestal gelijk aan mijn huiswerk, maar omdat dat nu zoveel is, zit ik daar soms tot half 11 ’s avonds aan. En dat is erg laat. 
En op de dinsdag en vrijdagavond heb ik handbaltraining, en in het weekend heb ik een wedstrijd. Op zaterdagochtend moet ik werken, en op zondagmiddag (als dat lukt) moet ik folders lopen. 
Dus vooral in het weekend focus ik me op mijn huis- en leerwerk, en ik hoop nu wel dat je nu snapt waarom ik zo weinig tijd hebt voor het bloggen. Ik probeer zo veel als mogelijk is te bloggen, maar dat lukt niet altijd. 

Alright, get it? That’s my reason! 

Discussion8 reacties

  1. Wauw wat knap! Ik ben blij dat je je plekje hebt kunnen vinden op school. Kies voor jezelf. Dat is het belangrijkste. Er zijn veel jongeren die een groot voorbeeld van jou kunnen nemen. Succes! Maar blijf ook genieten van de leuke dingen en neem je rust.

  2. Je kan het Daan! 🙂 Ik weet zeker dat je binnen de kortste keren bent gewend aan de eisen die op het vwo gesteld worden en dat je weer volop leuke dingen kunt doen. Zoals bloggen. 🙂

  3. Knap van je Daan! Ik heb je blog pas net ontdekt en wat lijk je me een lieve aardige hardwerkende jongen! Gelukkig heb ik nog genoeg recensies om te lezen 😉

  4. VWO lijkt me wel heel hardcore ja! Ik als luie vmbo'er zou me er niet echt in kunnen inleven :p Maar doe je best, het komt vast goed! School gaat voor alles sowieso 🙂

  5. Goed van je dat je bent doorgestroomd naar vwo! Ik doe zelf gymnasium en dat stuk van de hele dag bezig zijn met school, en na school meteen door naar je huiswerk is daarom erg herkenbaar. Misschien fijn om te weten dat ik inmiddels in de vierde zit en het nu allemaal een stuk rustiger is, ik heb nu weer alle tijd voor mijn hobby's (waaronder lezen en schrijven) die ik in de eerste drie jaar van mijn middelbare schooltijd zo gemist heb. Moraal van het verhaal, nu even kei hard doorbikkelen dan heb je straks weer genoeg tijd voor alles en een vwo diploma op zak!
    Succes!!! XIris

Laat een reactie na:

CommentLuv badge