Recensie: Boy Nobody – Allen Zadoff

3

Titel: Boy Nobody
Auteur: Allen Zadoff
Genre: Young Adult, Thriller, Misdaad, Drama
Uitgeverij: Clavis Books
Aantal pagina’s: 303
Bindwijze: Hardcover
Prijs: €18,95
Waardering: 3/5
Samenvatting: 

Sinds het verdachte overlijden van zijn ouders zit Boy Nobody bij Het Programma, een schimmige overheidsorganisatie die kinderen opleidt en hersenspoelt om hen in te zetten voor spionageactiviteiten en het liquideren van staatsgevaarlijke personen. Boy Nobody duikt op in een nieuwe stad, op een nieuwe school, onder een nieuwe naam. Hij blijft nooit lang en telkens sterft er een familielid van een van zijn nieuwe vrienden, een zogenaamd natuurlijke dood … Boy Nobody is ijskoud en gevoelloos als het op het afmaken van zijn opdracht aankomt, maar ergens diep in hem zit nog de jongen die hij ooit was, toen zijn ouders nog leefden. Zijn nieuwe missie brengt hem naar New York. De duur en het verloop van deze opdracht zijn ongewoon, net als het contact met de New Yorkse burgemeester en zijn fascinerende dochter Sam.

Dit is het eerste deel van een spannende, flitsende en verrassende trilogie voor Young Adults, die de grenzen van goed en kwaad aftast.





Ik begon maar weer eens aan mijn Boekenfestijn-aankopen. Ik heb heel tactisch gedacht, misschien bedierf dat het lezen, maar dat is denk ik niet zo. Ik heb gewoon gedacht van ‘O, die lijkt me leuk, en die is vast snel uit.’ Alleen dat was helaas niet zo. Maar dit boek heeft me echt overdonderd. Positief én negatief. 

Allereerst de hoofdpersoon. Het is in de eerste persoon geschreven, wat het makkelijker maakt om je in hem in te leven, maar dat gemakkelijk was het dus niet. Het lijkt alsof de hoofdpersoon geen gevoel toont, een soort robot is. Dat vond ik wel erg jammer.
Maar dat komt ook door zijn verleden, en omdat hij een spion is die mensen moet vermoorden. Daardoor wordt het een stuk onpersoonlijker, maar door de wijze hoe hij denkt, hoe een normale spion-die-mensen-moet-vermoorden denkt, is het heel realistisch, maar maakt het ook een stukje persoonlijker. 
Verder heb ik gemengde gevoelens over de hoofdpersoon. Hij kwam heel realistisch over, maar ook heel onpersoonlijk. Je weet niet eens zijn echte naam. Dat vond ik nog het meest jammer. 
Maar in de loop van het boek zie je wel dat hij steeds menselijker wordt, steeds meer gevoel gaat krijgen, zich steeds meer verzet tegen Het Programma. Die ontwikkeling vond ik echt heel mooi, maar ik vond het resultaat best jammer.

Ook is het verhaal totaal niet cliché. Maar toch ook weer wel. Je kunt al voorspellen wat er gaat gebeuren als je steeds verder naar het einde toe gaat. Hoewel ik het einde totaal niet had aan zien komen. 

Ik heb ook gemengde gevoelens over het einde. Het is spannend, en ik zag het totaal niet aankomen. Maar tegelijkertijd is het een heel, heel slecht einde. Echt ik vond de ontwikkeling van de hoofdpersoon zo mooi…. Nee. Ik ga geen spoilers geven. Het is spannend maar sad en slecht. 

Op zich is dit een goed geschreven thriller, maar niet iets wat in mijn straatje past. Lees je vaak thrillers of misdaadromans? Dan denk ik dat dit boek echt iets voor jou is. Maar dit boek paste niet echt in mijn straatje. Ach ja, ook weer fijn om te weten.  

Discussion3 reacties

Laat een reactie na:

CommentLuv badge